Τα τελευταία χρόνια στην Ελλάδα έχουν αρχίσει μαζικές φυτεύσεις κερασιάς, ειδικά από νέους γεωργούς που επιθυμούν την παραγωγή ενός προϊόντος με υψηλή αξία. Εμείς στην Agro-help.com κατακλυζόμαστε από μηνύματα και ερωτήσεις που αφορούν την καλλιέργεια της Κερασιάς. Πολλές από τις ερωτήσεις αφορούν τις ποικιλίες, καθώς οι περισσότεροι έχουν μπερδευτεί με την επιλογή της ποικιλίας. Ακούγονται συνεχώς διφορούμενες απόψεις για την κάθε ποικιλία π.χ. άλλος λέει η Φεροβία είναι πολύ καλή και παραγωγική και άλλος που την φύτεψε έχει δέκα χρόνια και κεράσι δεν είδε.
Δυστυχώς, στην Ελλάδα επικρατεί ένα χάος όπου αρκετοί φυτωριούχοι προτείνουν ότι θέλουν (ή ότι φυτά τους περισσεύουν) οπουδήποτε και στον οποιοδήποτε. Με αποτέλεσμα πολλοί παραγωγοί να έχουν φυτέψει κεράσια και αυτά να μην παράγουν ποτέ.
H agro-help.com θα σας προτείνει μερικές οδηγίες για την επιλογή της ποικιλίας:
1) Μην θεωρείτε πάντα σωστά τα χαρακτηριστικά της κάθε ποικιλίας όπως αυτά αναφέρονται στο Ίντερνετ και στα περιοδικά των φυτωρίων, γιατί πολλές φορές αυτά τα στοιχεία είναι αντιγραφή από τους δημιουργούς της ποικιλίας οι οποίοι είναι από το εξωτερικό σε μέρη με διαφορετικό υψόμετρο και κλιματολογικές συνθήκες. Για παράδειγμα μπορεί να αναφέρεται ότι η άνθηση είναι 25 Μαρτίου και στην Ελλάδα σε μία πεδιάδα να ανθίζει 15 Μαρτίου και ειδικά αν πρόκειται για σταυρογονιμοποιούμενη ποικιλία αυτό είναι καταστροφικό γιατί πολύ πιθανόν να μην συνδυάζεται με τον επικονοιαστή.
2) Μην φυτεύτετε μία ποικιλία γιατί την είδατε κάπου και σας άρεσε, διότι μπορεί σε εσάς να μην συμπεριφερθεί το ίδιο π.χ. Η φεροβία είναι πολύ καλή ποικιλία σε μεγάλα υψόμετρα αλλά στον κάμπο βγάζει μόνο φύλλα (τις περισσότερες φορές)!!
3) Αν την περίοδο της ανθοφορίας 15 Μαρτίου - 5 Απριλίου επικρατούν συνήθως άστατες καιρικές συνθήκες στις τοποθεσίες που θέλετε να φυτέψετε τότε επιλέξτε αυτογόνιμες ποικιλίες
4) Αν δεν έχετε άφθονο νερό άρδευσης στα κτήματα σας αποφύγετε τα υποκείμενα τύπου Γκιζέλα
5) Μην επιλέγετε αυτογόνιμες ποικιλίες σε υποκείμενα Γκιζέλα 5 και 6. Αν έχετε φυτέψει είδη τότε μετά τον 4ο χρόνο πρέπει να εφαρμόσετε κοντοκλάδι.
6) Επιβεβαιώνεται πάντα τους συνδυασμούς των ποικιλιών από επιστημονικά έγκυρες πηγές (π.χ. Ινστιτούτο φυλλοβόλων δένδρων Νάουσας). Ακόμη, φυτεύεται δύο διαφορετικές ποικιλίες επικονοιαστών αν δεν είστε σίγουροι για την επιτυχία του συνδυασμού. (π.χ. early bigi μαζί με λαπέν και Burlat)
7) Αν πρόκειται να κάνετε μεγάλη επένδυση τότε ζητήστε την άποψη αρκετών παραγωγών και γεωπόνων.
8) Αν τα αγροκτήματα είναι μεγάλα (άνω των 5 στρεμμάτων) τότε να επιλέγετε δύο ποικιλίες (η μία αυτογόνιμη).
9) Προσοχή, οι αυτογόνιμες ποικιλίες είναι επιρρεπής στις προσβολές από Μονίλια και στην εμφάνιση μικροκαρπίας από μεγάλο φορτίο.
10) Μην προσπαθείτε να διαμορφώσετε τα δένδρα σας σε διαμόρφωση μονόκλωνου όταν είναι σε υποκείμενο ΜΑΧΜΑ14 , ΜΑΧΜΑ 60 και CAB γιατί δεν θα μπορέσετε να τα τιθασεύσετε (θα γεμίζει ο τόπος ξύλο).
11) Τέλος, θα σας δώσω μία συμβουλή σαν φίλος και σαν γεωπόνος και κερασοπαραγωγός, Όπου ακούτε πολλά κεράσια (και ευρώ) κρατάτε μικρό καλάθι. Το κεράσι είναι επικερδές αφού το συγκομίσεις και μετά μέχρι τη συγκομιδή όμως ο δρόμος είναι μεγάλος. Υπομονή και μεράκι (και τύχη) θέλει. Η agro-help.com θα είναι πάντα εδώ για να σας βοηθήσει σε ότι θέλετε.
.jpg) |
| Εικόνα 1. Καρποί αρώνιας |
Η αρώνια η Μελανόκαρπη (Aronia melanocarpa), είναι
ένα φυτό του οποίου ο καρπός και τα φύλλα έχουν εξαιρετικές θρεπτικές
ιδιότητες, γι’αυτό και συγκαταλέγεται στα superfoods αλλά και στα φαρμακευτικά
φυτά. Στις μέρες μας, τα φυτά (υπάρχει και η αρώνια η ροδόχρωος) αυτά καλλιεργούνται στην Αμερική, τον Καναδά
και τη Ρωσία ενώ άρχισε η διάδοση τους και σε άλλα μέρη του κόσμου. Στην Ευρώπη
ήρθε πρώτα στη Γερμανία όπου το 1900 μεταφέρθηκε στη Ρωσία και διαδόθηκε.
 |
| Εικόνα 2. Άνθη αρώνιας |
Το φυτό είναι θάμνος και ανήκει
στην οικογένεια Rosaceae, φθάνει σε ύψος τα 2-2,5
μέτρα. Τα φύλλα του είναι ελλειπτικά διαστάσεων 4*3εκ, ενώ τα χρώματα διαφέρουν
ανάλογα με την εποχή από ανοιχτό πράσινο έως κόκκινο το Φθινόπωρο. Τα άνθη
είναι λευκά και φύονται σε ταξιανθίες. Ο καρπός είναι μικρός έως 10 χιλιοστά
μελανού χρώματος και ωριμάζει ανάλογα με την ποικιλία από τον Αύγουστο έως τέλη
Σεπτεμβρίου.
Ο καρπός της αρώνια είναι
εξαιρετικά θρεπτικός καθώς περιέχει σε μεγάλες συγκεντρώσεις, Βιταμίνες (Β2,Β6,Β9,
C,E,K) καθώς και προβιταμίνη Α, ακόμα
περιέχει πολλά σημαντικά μέταλλα και ιχνοστοιχεία. Τέλος υψηλή είναι και η
περιεκτικότητα σε ανθοκυανίνες.
Πίνακας 1. Χημική σύσταση του χυμού καρπών αρώνιας.
|
|||
Συστατικά
|
Χυμός (g/L)*
|
Καρπών
|
|
Φρέσκος*
|
Παστεριωμένος
|
||
Ξηρά ουσία
|
19.5
|
15.5
|
16.7 - 28.8
|
pH
|
3.6
|
3.3
|
3.3 - 3.7
|
Γλυκόζη
|
41
|
40
|
NA
|
Φρουκτόζη
|
38
|
37
|
NA
|
Σουκρόζη
|
ΝD
|
ND
|
ND
|
Σορβιτόλη
|
80
|
55.6
|
NA
|
Πηκτίνες
|
3.7 g/kg
|
NA
|
3.4 - 5.8 g/kg FW
|
Λιπαρά
|
NA
|
NA
|
0.14 % FW
|
Πρωτεϊνες
|
NA
|
NA
|
0.7 % FW
|
Οργανικά
οξέα
|
|||
l-Μαλικό οξύ
|
9.0
|
11.1
|
13.1 g/kg FW
|
Ταρτατικό οξύ
|
ND
|
NA
|
NA
|
Κιτρικό οξύ
|
500 mg/L
|
247 mg/L
|
2.1 g/kg FW
|
Ισοκιτρικό οξύ
|
65 mg/L
|
NA
|
NA
|
Σικιμικό οξύθ
|
80 mg/L
|
NA
|
NA
|
Βιταμίνες
|
|||
Βιταμίνη C
|
200 mg/L
|
ND
|
137 mg/kg FW
|
Βιταμίνη B1
|
500 μg/L
|
NA
|
180 μg/kg FW
|
Βιταμίνη B2
|
600 μg/L
|
NA
|
200 μg/kg FW
|
Βιταμίνη B6
|
550 μg/L
|
NA
|
280 μg/kg FW
|
Νιασίνη
|
3 400 μg/L
|
NA
|
3 000 μg/kg FW
|
Βιταμίνη Κ
|
242 mg/kg FW
|
||
Παντοθενικό
οξύ
|
2 200 μg/L
|
NA
|
2 790 μg/kg FW
|
Na, mg/L
|
5
|
5.7
|
26 mg/kg FW
|
K, mg/L
|
2 850
|
1 969
|
2 180 mg/kg FW
|
Ca, mg/L
|
150
|
185
|
322 mg/kg FW
|
Mg, mg/L
|
140
|
160
|
162 mg/kg FW
|
Fe, mg/L
|
4 (2 - 8)
|
0.4
|
9.3 mg/kg FW
|
Zn, mg/L
|
1.3 (0.8 - 2.5)
|
0.6
|
1.47 mg/kg FW
|
I, μg/L
|
NA
|
< 5
|
NA
|
Φυτοχρωστικές
|
|||
Καροτενοειδή
|
NA
|
70 μg/L
|
48.6 mg/kg FW
|
- β-καροτίνη
|
NA
|
32 μg/L
|
16.7 mg/kg FW
|
- β-Κρυπτοξανθίνη
|
NA
|
NA
|
12.2 mg/kg FW
|
Φαινολικά
(total)
|
NA
|
6.3 - 6.95
|
2000-7849c mg/100
g DW
|
*Επεξήγηση σημάτων
NA, Δεν έχει
αναλυθεί; ND, Δεν εντοπίστηκε;
DW, Ξηράς ουσίας;
FW, Βάρος
φρέσκου προϊόντος.
|
|||
*Fresh pressed juice produced under laboratory
conditions.
|
|||
*Εμπορικό προϊόν Χυμός «Aronia juice» (100 %, Παστεριομένος)
|
|||
**Πηγή Kulling et al. 2008.
Τα οφέλη της κατανάλωση
αρώνιας είναι πάρα πολλά. Οι επιστημονικές έρευνες έχουν δείξει ότι:
- Ο χυμός της αρώνιας μειώνει τα επίπεδα σακχάρου και τριγλυκεριδίων στο αίμα. (Valcheva-Kuzmanova et al. 2007)
- Μειώνει τις πιθανότητες για καρκίνο του παχέος εντέρου μέσω διαφόρων μηχανισμών. (Lala, G.et al. 2006.)
- Λειτουργεί προστατευτικά ενάντια στον καρκίνο του μαστού γιατί έχει ισχυρή αντιοξειδωτική δράση.
- Η συχνή κατανάλωση χυμού μειώνει την κακή χοληστερόλη και αυξάνει την καλή. (Skoczyńska A. et al. 2006.)
 |
| Εικόνα 2. Αγρόκτημα με ανεπτυγμένα φυτά αρώνιας |
Η
αρώνια είναι ένας θάμνος, ο οποίο μπορεί να φθάσει σε ύψος τα 2-3 μέτρα. Το
είδος είναι φυλλοβόλο και ιδιαίτερα ανθεκτικό στις χαμηλές θερμοκρασίες του
χειμώνα. (-25 έως +40 βαθμούς Κελσίου). Ειδικότερα να αναφέρουμε ότι μπορεί να
καλλιεργηθεί σε όλη την ελληνική επικράτεια, καθώς δεν φαίνεται να έχει
απαιτήσεις σε πολλές ώρες ψύχους.
Όσον
αφορά το έδαφος δεν υπάρχουν ιδιαίτερες απαιτήσεις, βιβλιογραφικά αναφέρεται
ότι μπορεί να αναπτυχθεί σε όλα τα εδάφη από αμμώδη έως πηλώδη. Ούτε η οξύτητα
φαίνεται να επηρεάζει σημαντικά την ανάπτυξη του φυτού. Ωστόσο, η ανάπτυξη
είναι ταχύτερη σε εδάφη υγρά και ελαφρά με Ph 6,2-7.
Ο
πολλαπλασιασμός του φυτού είναι εύκολος και γίνεται είτε με σπόρο είτε με
μοσχεύματα, μάλιστα μπορεί να γίνει και απευθείας σπορά στον αγρό. Αν κάνουμε
φύτευση με ριζοφόρα μοσχεύματα τότε αυτή πρέπει να γίνει στο τέλος του χειμώνα
για να αποφύγουμε ισχυρές παγωνιές. Οι αποστάσεις φύτευσης είναι 1,8-2,5μέτρα
μεταξύ των φυτών και 3-4 μέτρα μεταξύ των γραμμών. Πριν τη φύτευση το πρέπει να γίνει επεξεργασία και ψιλοχωματισμός του εδάφους. Σε άγονα εδάφη πρέπει να γίνει προσθήκη χωνεμένης κοπριά ή χημική λίπανση.
Το
φυτό αν και έχει πασσαλώδη ρίζα ωστόσο αναπτύσσει και πολλές επιφανειακές
ρίζες. Η άρδευση είναι υποχρεωτική σε περιόδους μακράς ξηρασίας
(Ιούλιος-Αύγουστος) ειδάλλως θα υπάρξουν απώλειες. Καλύτερη μέθοδος είναι η
στάγδην άρδευσης.
 |
| Εικόνα 3. Αγρόκτημα με αναπτυγμένα φυτά αρώνιας |
Η
διαμόρφωση του φυτού είναι πολύ εύκολη. Το φυτό από μόνο του θα δημιουργήσει
ένα θάμνο ο οποίος και θα αρχίσει να παράγει στον 3-4 χρόνο. Υπ΄ όψιν η αρώνια
μεγαλώνει πολύ αργά, περίπου 50 πόντους το χρόνο. Μετά τον 4-5 χρόνο απαιτείται
μερική αραίωση των εσωτερικών βλαστών για βελτίωση του φωτισμού και αερισμού
του φυτού. Μετά τον 7 χρόνο όπου και τα δένδρα μας θα έχουν το τελικό τους σχήμα
μπορούμε να ανανεώνουμε τους παλιούς βραχίονες, το είδος αυτό δεν καταπονείται
εύκολα από μεγάλες τομές αντιθέτως αυτές προκαλούν την έκπτυξη νέας βλάστησης.
Η
λίπανση του φυτού είναι περιορισμένη (στην Ελλάδα πολλές καλλιέργειες είναι
βιολογικές και δεν λιπαίνονται με χημικά λιπάσματα) όταν όμως οι αποδώσεις
φτάσουν στο απόγειο τους τότε πρέπει να συμπληρώνονται μερικά στοιχεία στο
έδαφος. Αμερικάνοι παραγωγοί προτείνουν, την λίπανση τα πρώτα χρόνια με σύνθετα
λιπάσματα πλούσια σε φώσφορο και ισορροπημένη λίπανση σε δύο δόσεις όταν τα
δένδρα είναι παραγωγικά. Η agro-help.com προτείνει
μία δόση λιπάσματος την άνοιξη και μία μέσα Ιουνίου, θα πρέπει να προτιμηθούν
λιπάσματα τύπου 11-15-15, 15-15-15, 21-7-14 κ.α.
Δεν
αναφέρονται σοβαροί εχθροί η και ασθένειες που προσβάλουν το φυτό. Υπάρχουν μερικές
αναφορές για προσβολές από ωίδια σε δένδρα που είχαν πυκνοί βλάστηση ωστόσο δεν
αναφέρονται ζημιές στους καρπούς.
Η
συγκομιδή γίνεται με το χέρι, ενώ στο εξωτερικό γίνεται μηχανικά. Η απόδοση της
καλλιέργειας μπορεί να φθάσει τον 6ο χρόνο τα 12 κιλά ανά φυτά ή
ακόμη και τους 2 τόνους το στρέμμα. Ο καρπός μπορεί να διατεθεί είτε νωπός,
αποξηραμένος και για μεταποίηση. Στην μεταποίηση συνήθως παράγονται μαρμελάδες,
χυμοί και κρασί.
Η
παραγωγή της αρώνιας είναι αρκετά εύκολη και δεν απαιτεί τρομερή τεχνογνωσία.
Εφόσον υπάρξει και η επαρκής ζήτηση από την αγορά τότε μπορεί να καλλιεργηθεί
από ανθρώπους που έχουν όρεξη. Πάντα όμως υπάρχει και το ρίσκο της αποτυχίας,
με την φύση δεν μπορούμε να τα βάλουμε. Εμείς στην agro-help.com θα βοηθήσουμε με τις γνώσεις μας όσους θέλουν να ασχοληθούν.
Βιβλιογραφία
1.Kulling, S.E., Rawel, H.M. (2008). Chokeberry (Aronia melanocarpa)- A review on the characteristic Components and Potential Health Effect. Planta Med. 74(13) pp. 1625-1634
2.Lala, G., Malik, M., Zhao, C., He, J., Kwon, Y., Giusti, M. M., & Magnuson, B. A. (2006). Anthocyanin-rich extracts inhibit multiple biomarkers of colon cancer in rats. Nutr. Cancer 54 (1): 84-93
3.Skoczyńska A., Jędrychowska I. Poręba R., Affelska A., Turczyn B.: The influence of chokeberry juice on arteria blood pressure. Pharmacol. Rep., 2007; 59: 66
4.Valcheva-Kuzmanova S, Kuzmanov K, Mihova V, Krasnaliev I, Borisova P, Belcheva A. Antihyperlipidemic effect of Aronia melanocarpa fruit juice in rats fed a high-cholesterol diet. Plant Foods Hum Nutr 2007; 62: 19-24
Ο καλός καιρός και η χαμηλή σχετική υγρασία, ευνοούν την έναρξη του κλαδέματος σε αρκετές περιοχές. Αν και, στα ακτινίδια και στα ροδάκινα το κλάδεμα πρέπει να γίνεται πιο αργά για την αποφυγή παγετών τα κτήματα που είναι σε πλαγιές με ελαφριά κλίση μπορούν να κλαδευτούν. Το κλάδεμα των δένδρων ακολουθεί κάποιες βασικές αρχές για όλα τα είδη, ενώ η εξειδίκευση εξαρτάται από το είδος και το σύστημα διαμόρφωσης.
Πριν ξεκινήσουμε το κλάδεμα ελέγχουμε τον εξοπλισμό μας, σίγουρα θα χρειαστούμε ένα πριόνι και μερικά αεροψάλιδα με συμπιεστή. Ακόμα, απαραίτητο είναι ένα αλκοολικό διάλυμα για την συχνή αποστείρωση των ψαλιδιών ώστε να αποφευχθεί η επέκταση διαφόρων ασθενειών. Πάντα, παίρνουμε και μέτρα προφύλαξης ενώ έχουμε και βαλιτσάκι πρώτων βοηθειών.
Έπειτα ελέγχουμε τις καιρικές συνθήκες των επόμενων ημερών, προτιμάμε ημέρες ξηρές με ήλιο.
Το κλάδεμα διαμόρφωσης γίνεται στα νεαρά δένδρα έτσι ώστε να σχηματίσουμε τα επιθυμητά φυτά ανάλογα με το σκοπό και τον στόχο μας. Τα κλασικά σχήματα είναι, το κύπελλο, η πυραμίδα, η παλμέτα και η ελεύθερη παλμέτα.
Το κλάδεμα καρποφορίας γίνεται για την δημιουργίας της κατάλληλης ισορροπίας μεταξύ βλάστησης και καρποφορίας. Η καρποφορία διαφέρει από είδος σε είδος. έτσι για παράδειγμα στις ροδακινιές (αυτογόνιμες) είμαστε αρκετά πιο αφαιρετικοί από τις κερασιές οι οποίες έχουν ιδιαίτερο κλάδεμα. Ο σημαντικότερος παράγοντας για την υγεία ενός δενδροκομείου είναι το ΦΩΣ. Το φως είναι το Α και το Ω για μια ποιοτική παραγωγή. Φροντίζουμε ώστε όλοι οι βραχίονες του δένδρου μας να φωτίζονται επαρκώς. Το φως βοηθάει στην δημιουργία υγιούς βλάστησης σε όλο το ύψος του φυτού ενώ βελτιώνει το μέγεθος και το χρώμα των καρπών μας.
Ακόμα, με το κλάδεμα αφαιρούμε όλους του άρρωστους και τραυματισμένους βλαστούς. Στη διαμόρφωση ελεύθερο κύπελλο και παλμέτα τύπου Υ πρέπει να καθαρίζουμε επαρκώς τους εσωτερικούς βλαστούς με κατεύθυνση προς το κέντρο του φυτού, αυτό πρέπει να γίνεται και το καλοκαίρι με τους λαίμαργους βλαστούς. Αυτό μειώνει τις πιθανότητες εκδήλωσης σηψαιμιών στους καρπούς λόγω της μείωσης της σχετική υγρασίας, αλλά και του <ανάμματος> των δένδρων.
Εικόνα 2. Νεαρό δένδρο ροδακινιάς πριν το κλάδεμα και μετά το κλάδεμα, το συγκεκριμένο φυτό έχει λάθος σχήμα διότι στο κλάδεμα διαμόρφωσης αφέθηκαn οι κεντρικοί βραχίονες που ξεκινούν ψηλά στον κορμό.
Πριν ξεκινήσουμε να κλαδεύουμε πρέπει να γνωρίζουμε βασικές αρχές για την φυσιολογία του είδους που πρόκειτε να εργαστούμε. Δηλαδή ποια είναι τα καρποφόρα όργανα, ποιος είναι ο τρόπος καρποφορίας, ποιοι είναι οι καρποφόροι οφθαλμοί, ποιοι είναι οι λαίμαργοι βλαστοί. Γενικότερα πρέπει να ξέρουμε τι κόβουμε και γιατί το κόβουμε. Ένα κακό κλάδεμα μπορεί να αποβεί μοιραίο για την περαιτέρω παραγωγική δραστηριότητα ενός δένδρου.
Στο τέλος του κλαδέματος ενός αγροκτήματος πρέπει να γίνεται επέμβαση με χαλκούχο σκεύμασμα ή πυκνο θειασβέστιο. Ειδικά στα κεράσια πρέπει να γίνεται εφαρμογή οξυχλωριούχου χαλκού ή βορδιγάλειου πολτού αμέσως μετά το κλάδεμα.
Στο τέλος του κλαδέματος ενός αγροκτήματος πρέπει να γίνεται επέμβαση με χαλκούχο σκεύμασμα ή πυκνο θειασβέστιο. Ειδικά στα κεράσια πρέπει να γίνεται εφαρμογή οξυχλωριούχου χαλκού ή βορδιγάλειου πολτού αμέσως μετά το κλάδεμα.
Το Αλεξανδρινό (Euphorbia pulcherrima) ή Ποϊνσέττια είναι φυτό εσωτερικού χώρου το οποίο κάνει κυρίως την εμφάνιση του την περίοδο των Χριστουγέννων. Κατάγεται από το Μεξικό και την Κεντρική Αμερική και από εκεί, διαδόθηκε σε όλο τον κόσμο.
Το Αλεξανδρινό είναι γνωστό για το χαρακτηριστικό κόκκινο χρώμα των "ανθέων" του (μπορεί ακόμη να είναι και ροζ, άσπρο ή κρεμ). Η πραγματικότητα όμως είναι πως δεν πρόκειται για άνθη, αλλά για βράκτια φύλλα που αναπτύσσονται γύρω από την ταξιανθία. Εύκολα κάποιος μπορεί να τα μπερδέψει με τα πέταλα του άνθους, λόγω του τρόπου που είναι διατεταγμένα στο φυτό.
Μικρές Συμβουλές
Το χειμώνα τοποθετούμε το Αλεξανδρινό σε εσωτερικό χώρο, ενώ η θερμοκρασία του χώρου δεν πρέπει να είναι μικρότερη από 15 oC. Το καλοκαίρι τοποθετούμε το Αλεξανδρινό σε καλά φωτιζόμενο χώρο χωρίς άμεση έκθεση στον ήλιο. Γενικά όμως ολόχρονα προσπαθούμε να αποφύγουμε τους χώρους με ρεύμα αέρα και τις απότομες μεταβολές στην θερμοκρασία.
Κατά την περίοδο του χειμώνα ποτίζουμε μια φορά την εβδομάδα, ενώ κατά την περίοδο του καλοκαιριού μπορούμε να το αυξήσουμε σε 2-3 φορές αναλόγως με την περιοχή που βρισκόμαστε.
Πως κάνουμε τα φυτά μας να ξανανθίσουν
Με την κατάλληλη περιποίηση, το Αλεξαδρινό μπορεί να ξανανθίσει και την επόμενη χρονιά.
Η άνθηση στο Αλεξανδρινό είναι καθαρά θέμα φωτοπεριόδου. Για να είναι ανθισμένα τα φυτά κατά την περίοδο των Χριστουγέννων, πρέπει να ξεκινήσουμε τις προετοιμασίες από το Φθινόπωρο. Τοποθετούμε τα φυτά από τις αρχές Οκτωβρίου σε εσωτερικό χώρο, μέσα σε δωμάτιο το οποίο δεν πρέπει να φωτίζεται μετά την δύση του ηλίου. Είναι σημαντικό να τα φυτά να βρίσκονται σε απόλυτο σκοτάδι για τουλάχιστον 12 ώρες την ημέρα για μια περίοδο 2 περίπου μηνών. Επίσης να είναι συνεχόμενα στο σκοτάδι, χωρίς διακοπές. Οποιαδήποτε διακοπή του σκοταδιού με οποιοδήποτε φωτισμό θα επηρεάσει την άνθηση. Για αυτό το λόγο μπορούμε να τοποθετήσουμε τα φυτά μας μέσα σε μαύρες σακούλες ή ακόμα και στην ντουλάπα κατά την διάρκεια της νύχτας, και την ημέρα να τα μεταφέρουμε πίσω στην κανονική τους θέση.
Μόλις εμφανιστούν τα πρώτα βράκτεια (τα κόκκινα "άνθη") σταματούμε αυτή την διαδικασία και συνεχίζουμε με την κανονική περιποίηση των φυτών μας.
Μετά το πέρας της ανθοφορίας κορυφολογούμε τα "άνθη", ενώ δεν απαιτείται κάποιο άλλο ιδιαίτερο κλάδεμα.
Λίπανση
Λιπαίνουμε με λιπάσματα 20-20-20 ολόχρονα, ενώ από τον Νοέμβριο και μετά με λιπάσματα τα οποία περιέχουν περισσότερο κάλλιο (π.χ. 15-15-30)
Εχθροί και Ασθένειες
Κυρίως πρόκειται για μύκητες του γένους Pythium. Η χαρακτηριστική προσβολή φαίνεται στην ρίζα, οι οποίες σε αντίθετη με τις υγιής ρίζες που είναι λευκές, έχουν ένα πιο σκούρο χρωματισμό (βλ Εικόνα 1). Προσπαθούμε να περιορίσουμε τα ποτίσματα μας, ενώ παράλληλα κοιτάζουμε το έδαφος μας να αποστραγγίζει καλά. Αν όχι τότε είναι σημαντικό να μεταφυτεύσουμε τα φυτά μας. Σε περίπτωση εμφάνισης τους, ριζοποτίζουμε με κατάλληλο μυκητοκτόνο.
(Εικόνα 1: Προσβολή ριζών από Pythium spp σε Αλεξανδρινό)
Υπερβολικές υγρασίες στο έδαφος υπερβολικού ποτίσματος μπορεί να προκαλέσουν και άλλες μυκητολογικές ασθένειες που οφείλονται σε μύκητες του γένους Rhizoctonia και Phytopthora.
Λόγω κακής κυκλοφορίας του αέρα στο φύλλωμα και της υψηλής υγρασίας στην ατμόσφαιρα, μπορεί να εμφανιστούν προσβολές σε φύλλα και βράκτεια από τον μύκητα Botrytis cinerea. Ψεκάζουμε με κατάλληλα μυκητοκτόνα.
Εικόνα 2, 3 και 4: Προσβολή Botrytis cinerea σε Αλεξανδρινό σε βράκτια (2,3) και φύλλα (4)
Ο κύριος εχθρός που προσβάλει το Αλεξανδρινό είναι ο αλευρώδης. Μπορεί να αντιμετωπιστεί με την χρήση κατάλληλων φυτοφαρμάκων (π.χ. imidacloprid, acetamiprid) ή ένας βιολογικός τρόπος αντιμετώπισης που μπορείς να φτιάξεις και μόνος σου, είναι η χρήση σαπουνιού και οινοπνεύματος. (βλ. Βιολογική αντιμετώπιση αφίδων, μελίγκρας!)
Εικόνα 5: Ενήλικα έντομα αλευρώδη
Τα τελευταία χρόνια φυτεύονται πάρα πολλά αγροκτήματα με κερασιές, οι παραγωγοί προσπαθούν να βρουν τους κατάλληλους συνδυασμούς ποικιλιών και υποκειμένων για τα καλύτερα αποτελέσματα. Οι περισσότεροι προσπαθούν να επιτύχουν την μεγαλύτερη δυνατή παραγωγικότητα χωρίς να υπολογίζουν και τόσο την ποιότητα. Τα πρώτα αποτελέσματα δεν είναι και τόσο ενθαρρυντικά καθώς οι αυτογόνιμες πολύ παραγωγικές ποικιλίες που συνδυάστηκαν με τα υποκείμενα gizela 5 και 6 παράγουν πολλούς καρπούς με αποτέλεσμα να μένουν μικροί στο μέγεθος.
Οι καρποί παραμένουν μικροί ακόμα και σε πολύ γόνιμα εδάφη και σε δέντρα που λιπαίνονται αρκετά.
Ωστόσο, η κατάσταση μπορεί να διορθωθεί με συγκεκριμένες καλλιεργητικές τεχνικές. Η βασική τεχνική βρίσκεται στο κλάδεμα καρποφορίας που συμβαίνει από τα τέλη Οκτώβρη έως τα τέλη του Χειμώνα. Σκοπός είναι να περιορίσουμε σημαντικά την καρποφορία έτσι ώστε να φέρουμε μια ισορροπία μεταξύ την βλάστησης και της παραγωγής. Προσπαθούμε να διατηρούμε την καρποφορία κοντά στους κεντρικούς βραχίονες, διότι οι καρποί σε αυτή τη ζώνη είναι πάντα μεγαλύτεροι. Τέλος σε ότι αφορά το κλάδεμα πρέπει να αναφέρουμε ότι είναι σημαντικό να μην αφήνουμε βλαστούς με καρποφόρα όργανα (ροζέτες) τα οποία να υπερβαίνουν τα 40 εκατοστά ή τις 7-8 ροζέτες.
Ακόμη, πρέπει να κάνουμε συχνά ποτίσματα το καλοκαίρι ακόμη και όταν τελειώσει η συγκομιδή, ενώ λιπαίνουμε σε μικρές αλλά πολλές δόσεις. Επί προσθέτως, πρέπει συμπληρώνουμε την λίπανση με διαφυλλικές εφαρμογές ιχνοστοιχείων, κυρίως βόριο, ψευδάργυρο, ασβέστιο και με άζωτο το Σεπτέμβριο σε μορφή ουρίας.
Πάντα πρέπει να έχουμε κατά νου ότι ένα δένδρο έχει συγκεκριμένη παραγωγικότητα και δεν μπορεί να παράγει όσο επιθυμούμε εμείς. Η βασικότερη οδηγία είναι ότι αποφεύγουμε να φυτεύουμε αυτογόνιμες ποικιλίες κερασιών σε νάνα και ημινάνα υποκείμενα.
